Home»ΑΠΟΨΕΙΣ»Πολίτες στις κερκίδες

Πολίτες στις κερκίδες

0
Shares
Pinterest Google+

Η ​​παρούσα κυβέρνηση φρονεί ότι –κατόπιν «επιτυχών ενεργειών» της– η Ελλάς πορεύεται στη λεωφόρο της προόδου και αποκαταστάσεως του μεγαλείου της. Κατά συνθήκην αποκαλείται πρόοδος η διασπάθιση του όποιου πλούτου – μικρού ή μεγάλου, αδιάφορο. Καθ’ όσον αφορά το μεγαλείο της Ελλάδος, αυτό συνέβη δις. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, αρχικώς, αλλά ακολούθησε ο ολέθριος Διχασμός, και στη συνέχεια, με το έπος της Αλβανίας, για να οδηγηθούμε στη συνέχεια στη συμφορά του ανταρτοπολέμου.

Σύμπασα η αντιπολίτευση αμφισβητεί τα «επιτεύγματα» της διακυβερνήσεως της χώρας από τον κ. Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, που οδήγησαν, κατά την άποψή της, την Ελλάδα στο τέρμα της αβύσσου, και υπόσχονται ανόρθωση του τόπου και αποκατάσταση του φρονήματος των πολιτών.

Αντιφατικότερη ανάγνωση της πραγματικότητος, όπως και εάν ορισθεί αυτή, δεν θα μπορούσε να υπάρξει, προφανώς. Εξ ου και στην πολιτική αντιπαράθεση κυριαρχεί το θυμικό, οργή, κακοφωνία, στοχοποιήσεις αντιπάλων, εκατέρωθεν. Ζει η Ελλάς στη δίνη μιας πολιτικής φρενίτιδος.

Τα ανωτέρω θα αποτελούσαν αιτία σοβαρής ανησυχίας εάν η Ελλάς δεν είχε υπαχθεί σε καθεστώς κηδεμονίας της πλέον απόλυτης μορφής, με βάση τις δεσμεύσεις που ανέλαβε για πολλές δεκαετίες, και συνεπώς κάθε παρέκκλιση ή αυτοσχεδιασμός θα έχει άμεσες συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών της. Με άλλα λόγια, η απώλεια κυριαρχίας στον οικονομικό τομέα αποτελεί τον μόνο υπαρκτό παράγοντα της «σταθερότητος», όποιο και εάν είναι το νόημα λέξεως. Αυτά υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι το ευρωπαϊκό σύστημα θα διατηρηθεί και δεν θα επέλθει χάος εάν διαλυθεί η Ενωση υπό την παρούσα της μορφή.

Το πρόγραμμα που συνομολόγησε ο κ. Τσίπρας το 2015 ήταν ταξικό και είχε φυσικά τη συγκατάθεση των εταίρων μας. Πολλοί διερωτώνται γιατί επέτρεψαν οι φυσικοί σύμμαχοι των γηγενών συντηρητικών ή φιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων να συμβεί αυτό. Ισως διότι στόχος ήταν η ολική σάρωση του συστήματος που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια προ της κρίσεως.

Το αποτέλεσμα σε αυτή τη φάση είναι όμως ότι η χώρα κινείται πλέον στην τροχιά ενός νέου διχασμού. Και φυσικά δεν είναι πρώτη φορά που το έθνος των Ελλήνων πέρασε από παρόμοιες καταστάσεις. Μόνον υπό το καθεστώς ξένης κυριαρχίας –ρωμαϊκής ή οθωμανικής– υπήρξε φαινομένη ενότης. Και εντός αυτοκρατορικών συστημάτων κάποιοι Ελληνες ανεδείχθησαν σε ανώτατα αξιώματα. Κορυφαία περίπτωση ο Παναγιωτάκης Νικούσιος, που διά τεχνάσματος εξηπάτησε τους Ενετούς και εξασφάλισε την Κρήτη στους Οθωμανούς τον 17ο αιώνα και ανεδείχθη για την υπηρεσία του σε δραγουμάνο της Πύλης.

Σήμερα, στο μέγα στάδιο της πολιτικής, χιλιάδες υποψήφιοι αρχίζουν κάθιδροι τον αγώνα και οι πολίτες στις κερκίδες, και επιχειρούν να τους διεγείρουν με κραυγές και κάποιοι από τους θεατές ανταποκρίνονται προς χάριν του θεάματος, αλλά επί της ουσίας ανιούν και θα καταψηφίσουν κατά πάσα βεβαιότητα τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι πέρασε καιρός πολύς και έχουν βαργεστήσει. Έτσι θα κινηθούμε εν μέσω γενικής κακοφωνίας. Μας διασώζει ως έθνος από επικίνδυνες «πρωτοβουλίες» ο σιδηρούς έλεγχος των εταίρων μας.

Άρθρο του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ/Καθημερινή

Previous post

«Είναι ο αλγόριθμος, ηλίθιε»

Next post

Κοροϊδία με πλεόνασμα